BiebBlog

Vlissingen

Bibliotheekmedewerkers
aan het woord

23 februari 2010 @ 08:53 door | 6 reacties

Het kleine meisje van meneer Linh

mailgooglecomVorige week werd in Amsterdam voor de tweede keer de Prix du jeune lecteur uitgereikt. De gelukkigen die voor een weekend naar Parijs kunnen afreizen zijn  Eline Westra, leerlinge VWO 5 aan het Stedelijk Gymnasium in Leiden en Louise Douma uit VWO 6 van het Maasland college in Oss. Beide leerlingen hadden de beste Franse tekst geschreven over de roman van de Franse schrijver Philippe Claudel: ‘Het kleine meisje van meneer Linh’.
Op advies van mijn collega Nel heb ik dat boekje onlangs ook gelezen en het is prachtig.

In ’t kort
Tijdens de oorlog in een Aziatisch land (Vietnam?) verliest meneer Linh zijn familie. Alleen zijn kleindochter, slechts enkele maanden oud, blijft over.  Meneer Linh vlucht met haar naar een westers land (Amerika?), vastbesloten haar te laten opgroeien in een land waar vrede heerst. Na een lange bootreis komt hij daar aan en belandt in een asielzoekerscentrum. Daar wordt hij gepest om zijn toegewijde zorg voor de kleine Sang diû (=zonder God) maar hij trekt zich daar niets van aan. Hij koestert het kleine meisje en geniet van haar. Hij wandelt buiten met haar en zorgt er voor niet te verdwalen door blokjes te lopen en consequent op de stoep te blijven.

Vriendschap in den vreemde
Op straat ontmoet hij meneer Bark, een kettingrokende weduwnaar die een eenzaam bestaan leidt sinds de dood van zijn vrouw. Ondanks de taalbarrière bouwt Meneer Linh een vriendschap op met hem. Meneer Bark is aardig voor kleindochter Sang diû en hij vertelt graag over zijn vrouw. Het lukt de oude mannen in elkaars gezelschap hun eenzaamheid en traumatische herinneringen te verwerken.
Helaas duurt niet lang want het asielzoekerscentrum gaat sluiten en meneer Linh belandt in een andere instelling. Hij verliest zijn enige referentiepunt in het vreemde land.  Hij mist meneer Bark en doet pogingen terug te keren naar zijn oude vertrouwde stek. Meneer Linh gaat op zoek en doorkruist een vreemde stad in een vreemd land.

Verrassing
‘Het kleine meisje van meneer Linh’ is een ontroerend verhaal waar in sobere bewoordingen de vriendschap wordt geschetst tussen twee eenzame mensen. Een ingetogen, stil en compact boek dat nergens sentimenteel wordt. Een verhaal over een ontheemde man die in vriendelijk gezelschap een beetje went aan een nieuw en vreemd land. En aan het eind geeft de schrijver een verrassing weg waardoor het verhaal en meneer Linh in een ander licht komen te staan. Ontroerend.

De winnares van VWO5 bedankt Claudel dat hij zo’n mooi boek heeft geschreven.  “Ik begon aan het boek omdat het moest. Maar na 3 bladzijden las ik het voor mijn plezier”. Ik vind het zo jammer dat scholieren verplicht worden om bepaalde literatuur te lezen – al loopt het hier goed af – het is volgens mij de dood voor het leesplezier.

Als u nooit eerder iets van Claudel hebt gelezen is dit een goed begin. Het boekje telt slechts  142 pagina’s. En heeft u de smaak te pakken dan adviseer ik u ook om b.v. ‘Grijze zielen’ en ‘Het verslag van Brodeck’ te lezen

Uiteraard vindt u al zijn boeken bij ons in de bibliotheek en als u iets moois wilt lezen, doe dan net als ik en vraag advies aan Nel.

Auteur

Rubrieken Recensies

Trefwoorden ,

Reageren

6 thoughts on “Het kleine meisje van meneer Linh

  1. PeterQ schreef:

    ‘Het kleine meisje van meneer Lindh’ is een klein juweeltje. ‘Grijze zielen’ nooit gelezen, maar ‘Het verslag van Brodeck’ wel.
    Dat laatste vond ik een van de verpletterendste boeken van de afgelopen jaren.

  2. Sofie schreef:

    Ha Peter,
    Je bent weer terug! Spreek je nog wel van de week. Ik ben gek op die kleine juweeltjes :-)

  3. Emily schreef:

    In de korte samenvatting staat dat Sang diu “Zonder God” betekent. Dit klopt niet.
    Sang Diu betekent in de taal van Meneer Linh “Zoete Ochtend.”
    Meneer Bark denkt echter dat de pop “Sans Dieu” heet, wat “Zonder God” betekent. De pop heet dus letterljk Zoete Ochtend.

    1. PeterQ schreef:

      Dag Emily

      Bedankt voor je opmerkzaamheid.
      De auteur van het betreffende blogpostje werkt niet meer bij ons, dus reageer ik maar even namens haar. Ik heb geen flauw idee hoe deze ‘vertaalfout’ er destijds in is geslopen.
      Ik heb besloten om de tekst van Sofie maar niet te redigeren, anders lijkt het of jouw opmerking weer nergens op slaat :-)
      Toch zeer bedankt voor je reactie.

  4. Jos schreef:

    Inderdaad een bijzonder boek, ik heb het min of meer in een keer uitgelezen. Wel zo leuk voor degenen die het boek nog niet gelezen hebben als Emily de haar correcte observatie nog even aanpast. Twee woorden veranderen is genoeg.

  5. Ine schreef:

    N.a.v de reactie van Emily: Sans dieu is Frans en betekent : zonder God. Claudel heeft het boek in het Frans geschreven, het is dus geen vergissing.
    Mijnheer Bark hertaalde de naam alsof het Frans was.
    In de taal van de hoofdpersoon betekent het dus: zoete ochtend. Bedankt! Welke taal, is het overigens?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

coded with care by codetikkers.nl, ontwerp IDA