BiebBlog

Vlissingen

Bibliotheekmedewerkers
aan het woord

26 februari 2010 @ 08:11 door | 2 reacties

Lezen? Bah!

In de Verenigde Staten is het nog erger. Maar verder is er geen land in de wereld waar kinderen een grotere hekel hebben aan lezen, dan in Nederland. Slechts vier op de tien kinderen in het basisonderwijs lezen thuis wel eens een boek. Deskundigen zijn het er over eens dat op scholen veel te veel de aandacht gericht is op het technisch vermogen tot lezen. Maar meer dan de helft van de kinderen  slaagt er niet in het gelezene te begrijpen. Is het dan gek dat zij lezen niet leuk vinden?

niet-lezenLeesplezier
De meeste kinderen leren lezen in groep 3 van de basisschool. Dat leerproces verloopt vlotter als een kleuter over een goede woordenschat beschikt. En daar schort het nogal eens aan. In gezinnen die niet ‘talig’ zijn, dus waar met weinig woorden gesproken of niet of nauwelijks gelezen wordt, kunnen kinderen een grote achterstand oplopen in hun kennis van de betekenis van woorden. Een achterstand die ze niet of nauwelijks meer kunnen inhalen.

Als deze kinderen leren lezen, slagen ze er in het algemeen wel in om dat technisch onder de knie te krijgen. Dat wil zeggen: in groep 8 kunnen ze vlot woorden vormen en zinnen oplezen. Maar als je ze vraagt wat de tekst nu betekent, geeft de helft niet thuis. Logisch dat deze kinderen dan ook geen plezier in lezen hebben.

Moet dat dan, plezier in lezen?
Mensen, die plezier in lezen hebben, doen dat graag en vaak en kunnen het daardoor steeds beter. Ze leren steeds meer woorden en begrijpen steeds ingewikkelder teksten. Kortom: ze leren sneller en beter én met meer plezier. Leerlingen die moeite hebben met teksten, doen daar dus langer over en krijgen al snel een grondige weerzin. Ze lezen daardoor nog minder tot elke routine eruit gaat. Recent cognitief-psychologisch onderzoek maakt echter duidelijk dat het leggen van betekenisvolle verbanden in teksten goed aan te leren is.

Ontwikkelingspsycholoog Paul van den Broek denkt zelfs dat laaggeletterdheid zeker met de helft kan worden teruggebracht. Van de 5.000 Vlissingse kinderen, die nu op de basisschool zitten, verlaten er bijna 3.000 die school zonder teksten goed te kunnen begrijpen. Als dat aantal te halveren is, heeft dat een enorme impact op het leer- en ontwikkelingsvermogen van die leerlingen. Een enorme impact op hun toekomst dus. Een doel om voor te gáán.

Investeren
Bibliotheek Vlissingen bezuinigt en herinvesteert om het onderwijs hierbij te helpen. Bijna één derde van het totale beschikbare budget van de bibliotheek wordt de komende jaren structureel ingezet voor leesbevordering. Inmiddels zijn op vier basisscholen mediatheken ingericht en nog vóór de zomervakantie zijn dat er zeven. We helpen kinderen meer op maat hun woordenschat te verbreden en leesstof aan te reiken, die aansluit bij hun persoonlijke interesses. Zodat ze ervaren dat leren lezen wonderlijk en leuk is. Met meer plezier in lezen, doen ze het ook vaker en lukt het beter. De bibliotheek gaat ervoor om binnen tien jaar het aantal laaggeletterde schoolverlaters te helpen halveren!

Landelijk blijkt dat 42% van de basisschoolkinderen thuis wel eens een boek lezen. Op de Vlissingse scholen, waar de bibliotheek een mediatheek exploiteert, is dat percentage inmiddels 78! We zijn dus op de goede weg.

Auteur

Rubrieken Dienstverlening, Educatie

Trefwoorden , ,

Reageren

2 thoughts on “Lezen? Bah!

  1. PeterS schreef:

    Ik vind het een mooi streven en feliciteer jullie met het resultaat. Echter, als 3 op de 5 kinderen de basisschool verlaat zonder te kunnen wat ze horen te kunnen, denk ik dat het onderwijs zich eens flink achter de oren moet krabben.

    Misschien moeten ze daar gewoon weer eens met onderwijzen beginnen.

  2. Kees Hamann schreef:

    Dag Peter,

    Ik snap jouw reactie, maar die is typisch voor wat er nu aan de hand is: iedereen verwijst naar iedereen en er gebeurt niets. Er zijn en worden geen eindtermen gesteld voor het basisonderwijs op het terrein van begrijpend lezen, omdat men donders goed beseft dat dit extra inspanningen en dus extra middelen vraagt voor het onderwijs om dit probleem aan te kunnen pakken. Het is ook maar de vraag of extra investeringen in het onderwijs dit probleem zou kunnen oplossen. Ik ben ervan overtuigd dat de vakkennis van bibliothecarissen een welkome aanvulling is op de expertise van leerkrachten, zodat we het als een gezamenlijk probleem misschien wel kunnen aanpakken. De praktijk wijst uit dat dit werkt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

coded with care by codetikkers.nl, ontwerp IDA