BiebBlog

Vlissingen

Bibliotheekmedewerkers
aan het woord

4 januari 2012 @ 13:12 door | 3 reacties

Ook zo blij met uw voornaam?

namen

Uit onderzoek blijkt dat 23 procent van de Nederlanders tussen 35 en 65 jaar ontevreden is met zijn of haar voornaam. Onderzoeker Doreen Gerritzen van het Meertens Instituut: “Vroeger waren mensen niet zo bezig met voornamen. Men heette Truus of Piet en was vaak vernoemd naar een familielid.”
Inderdaad: in mijn klas zaten kinderen met namen als Wim, Piet, Kees, Jannie, Ineke en Tineke. En wie van mijn generatie heeft (of had) er geen oom Piet?

What’s in a name?
Wist u dat een voornaam onbewust een rol speelt in het oordeel dat uw omgeving zich van u vormt, en daarom medebepalend is voor uw carrièreverloop? Uit verschillende onderzoeken blijkt dat mensen met minder ‘populaire’ voornamen daar de effecten van merken.

Dat begint al op de basisschool, zo blijkt uit onderzoek van David Figlio van de Universiteit van Florida onder 55.000 kinderen. De kinderen met een naam met een lagere sociale status bleken op school drie tot vijf procent lager te scoren dan hun leeftijdsgenootjes met een meer traditionele naam. Een van de redenen was dat de leerkrachten lagere verwachtingen van hen hadden.

Pech voor Kevin
In 2009 trok de Duitse pedagoog Astrid Kaiser van de Universiteit van Oldenburg een vergelijkbare conclusie. Een anonieme enquête onder 2.000 leerkrachten in het basisonderwijs wees uit dat de meerderheid van de onderwijzers duidelijk negatieve of positieve associaties hadden bij bepaalde namen. Kinderen met namen als Mandy, Angelina, Justin of Kevin werden opvallend vaak in verband gebracht met leer- en gedragsproblemen.

Charlotte, Sophie, Alexander, Lucas of Simon werden veelal als aardiger, slimmer en sociaal vaardiger beoordeeld. ‘Kevin is geen naam, maar een diagnose’, concludeerde Kaiser.

Elitenamen
In 2000 kreeg het Amsterdamse Meertensinstituut via de Sociale Verzekeringsbank die de kinderbijslag regelt, de beschikking over 3,5 miljoen voornamen van in Nederland wonende kinderen onder de achttien jaar. Via postcodes kon onderzoeker Doreen Gerritzen de voornamen herleiden tot bepaalde wijken en het daaraan gekoppelde sociale en financiële milieu. Wat bleek: ouders uit de hogere inkomensklassen geven hun dochters opvallend vaak een voornaam die op ‘e’ eindigt: Eline, Katherine, Lisanne. In dit milieu zijn ook Franstalige namen populair, mits met de juiste accenten geschreven: Cécile, Frédérique.

Daarentegen eindigen de namen van dochters uit de lagere salarisklassen vaak op een ‘a’: Samantha, Melissa, Linda, Tamara. In deze klasse zijn de namen meer dan eens afgeleid van populaire personages uit tv-series.
Ook de uitgang ‘y’ is populair bij de lagere klasse, zowel bij jongens als bij meisjes: Wendy, Kelly, Joey, Danny. Hetzelfde geldt voor namen met een Engelse, Spaanse of Italiaanse herkomst: Delano, Ricardo, Melissa, Kimberley, Kevin, Wesley.

Sexy voornaam?
Zelfs wie op vrijersvoeten gaat, kan op zijn naam worden afgerekend.
Het online relatiebemiddelingsbureau eDarling heeft in een studie vastgesteld dat iemands voornaam meespeelt bij het online-dating succes. De resultaten van het onderzoek duiden erop dat sommige voornamen negatieve associaties oproepen. Dit kan ertoe leiden dat de bezitter van die naam minder succesvol is in de wereld van het online daten. Bij de mannen werd er beduidend meer dan gemiddeld geklikt op namen als Daan, Thomas en Wouter (hoge sociale klasse) en aanzienlijk minder op namen die vaker in de lagere sociale klassen voorkomen: Joey, Patrick, Wesley en Danny.

Er kleven dus sterke associaties aan uw naam: over het nest waar u vandaan komt, en ‘dus’ over hoe u zelf zult zijn – meer of minder intelligent, elitair, ordinair of ‘passend in ons team’.

Wilt u uw kind maatschappelijk een eind op weg helpen, dan kunt u hem dus beter Floris noemen dan Wesley. U kunt zich natuurlijk ook laten inspireren door één van de vele boeken over voornamen in de bibliotheek.

Auteur

Rubrieken Algemeen

Trefwoorden

Reageren

3 thoughts on “Ook zo blij met uw voornaam?

  1. AvA schreef:

    Mijn ouders (schoenmaker en dienstbode) noemden me (naar oma) Anna Maria Magdalena (heel veel a’s aan het eind dus. Roepnaam Annie. Wel mocht ik naar de (M)ulo in 1958 en daar besloot ik na een half jaar mezelf Annemieke te gaan noemen. Het kostte enige moeite en veel strafwerk, maar het lukte. Toen ik 20 werd haalde ik de e er af, Annemiek klonk volwassener vond ik. Op mijn veertigste ging de helft eraf, tante Annemiek vond ik kinderachtig klinken en het werd Anne. Op m’n zestigste zou ik mijn naam nog een keer halveren, maar dat is er niet van gekomen, ik hou het maar zo. Huub Stapel zou hier veel conclusies aan hebben verbinden. Overigens is mijn maatschappelijk ontwikkeling passend bij mijn namen verlopen: 3x een hbo-opleiding.

  2. Joost schreef:

    In de Onze Taal van januari staat ook een leuk artikel over namen en lotsbestemming, en hoe die elkaar beïnvloeden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

coded with care by codetikkers.nl, ontwerp IDA