BiebBlog

Vlissingen

Bibliotheekmedewerkers
aan het woord

7 juni 2012 @ 09:15 door | 2 reacties

Rouwkost

Soms staat je wereld ineens stil. Dan gebeurt er iets wat niet direct te bevatten is. Langzaam dringt het tot je door dat het onomkeerbaar is, een blijvende verandering.

Wanneer een dierbare zo plotseling sterft is de schok enorm. Wat dat met je doet is niet uit te leggen, er zijn haast geen woorden voor. Het verdriet is onmetelijk  en de pijn kun je nergens anders mee vergelijken. Rouwen is zo persoonlijk.

Hoe ga je ermee om, met die diepe rouw? Karin Kuiper, weduwe van Karel Glastra van Loon, schreef erover, eerst in  ‘Je mag mij altijd bellen‘ en recentelijk verscheen van haar hand ‘Tranenpotjes en geluksarmbanden‘.
Dit naar aanleiding van de veelvuldig gestelde vraag ”hoe gaat het nu met de kinderen”? Ze schreef het samen met hen.

Het boek geeft een persoonlijk en hoopgevend beeld van hoe je kinderen, soms met wat extra hulp van buitenaf, kunt helpen hun eigen weg te vinden en zich aan te passen aan het leven zonder de lijflijk aanwezige dierbare.

Auteur

Rubrieken Recensies

Trefwoorden ,

Reageren

2 thoughts on “Rouwkost

  1. Ester schreef:

    toevallig heb ik het boekje net thuis, hele herkenbare dingen worden in dit boek helder beschreven.
    Goed hulmiddel om je als ouder op weg te helpen, bij verdriet van kinderen/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

coded with care by codetikkers.nl, ontwerp IDA